Het onderwijssysteem 23 feb 14:40u

Met veel passie werk ik als de Levensloopcoach binnen het sociale domein, met inzet van drie kennisbronnen (wetenschappelijk, praktisch professioneel en ervaringskennis). Ik zal hier in een volgende Blog aandacht aan besteden.

Om meer zichtbaar te zijn is het nodig om online actief te zijn. Laat ik dat nu best een drempel vinden. Maar ik heb me voorgenomen dat ik het gewoon ga doen! ‘Al doende leert men’ is hier van toepassing.

De afgelopen jaren werden veel misstanden binnen systemen zichtbaar. Denk aan de toeslagen affaire (belastingsysteem), het (jeugd)zorgsysteem en ook het onderwijssysteem.

In mijn werk kom ik regelmatig leed tegen binnen het onderwijs. Kinderen en jongeren die om verschillende redenen niet passen binnen het reguliere onderwijssysteem en hierdoor uitvallen en thuis komen te zitten (15.000 leerlingen). Door de Coronacrisis moesten we met z’n allen thuiswerken en ineens konden scholieren thuisonderwijs krijgen. Het was in een week geregeld!

Dit was aan de ene kant fijn voor de al thuiszittende kinderen, omdat ze soms ook aan konden sluiten bij het onlineonderwijs. Er zijn kinderen die beter gedijen bij thuisonderwijs. Maar aan de andere kant was het pijnlijk, dat het nu zomaar wel kon, dat thuisonderwijs. Terwijl het onderwijssysteem het bij deze gezinnen eerder niet toestond. Want onderwijs op school is de norm, terwijl dit natuurlijk niet hoeft.

Hoogbegaafd

Een groep kinderen die vaak geen passend onderwijs ervaren, zijn kinderen die meer- en hoogbegaafd zijn. Omdat ze zich anders ontwikkelen, sluit dit onderwijs niet aan en ontstaan er problemen wanneer ze in het reguliere systeem mee moeten draaien.

Lees hier NRO-project Passend onderwijs voor dubbel-bijzondere (hoog)begaafde leerlingen

Uit bovenstaand onderzoek blijkt dat er weinig feitelijke waargenomen onderzoek uit de praktijk is, dit leidt tot fabels over deze leerlingen.

"Toch wordt in de praktijkliteratuur stellige uitspraken gedaan over de behoefte van deze leerlingen, die door professionals opgevolgd wordt. Het risico van deze niet-onderbouwde ‘feiten’ of zelfs ‘fabels’ is dat deze leerlingen niet die aandacht en zorg krijgen in het Passend Onderwijs die ze nodig hebben".

Kinderen kunnen hierdoor zomaar uitvallen van school, komen terecht bij de leerplichtambtenaar en het CJG en worden doorgaans terugverwezen naar school. Want er is een leerplicht, kinderen worden regelmatig gedwongen om naar school te gaan. Hierdoor lopen kinderen-gezinnen vaak traumatische ervaringen op. Ouders moeten de strijd aangaan met het systeem, wat nog meer stress geeft.  De gevolgen zijn vaak groot.

De professionals die ik zie en spreek willen individueel allemaal heel erg hun best doen voor kinderen, maar vaak wordt er gezegd dat wat er nodig is niet binnen het bestaande systeem kan. Maar er is heel veel mogelijk wanneer er creatief gedacht en gehandeld wordt, dus vanuit mogelijkheden en niet vanuit problemen. Er is een cultuurverandering nodig, die hopelijk door de Coronacrisis in gang gezet kan worden.

Pasgeleden las ik deze uitspraak van prof. dr. C Schuengel: Wanneer je kinderen een warm hart toedraagt, koester dan de ouders (Ik ben het hier zo mee eens). Ouders kennen hun kind immers het beste.